De Gaulle

De Gaulle

Charles de Gaulle ukończył akademię wojskową. Wkrótce potem wziął udział w I wojnie światowej; ranny, dostał się do niewoli. Po zakończeniu wojny pozostał w wojsku. Na początku II wojny światowej dowodził dywizją pancerną. Kiedy w 1940 r. Niemcy napadli na Francję, udał się do Anglii, skąd wezwał Francuzów do stawienia najeźdźcom oporu. Sam zorganizował regularne siły zbrojne, zwane Wolną Francją. Na ich czele wrócił zwycięsko do Paryża w 1944 r. W 1945 r. został wybrany na prezydenta Francji, ale po 10 tygodniach ustąpił wskutek rozbieżności ze Zgromadzeniem Konstytucyjnym. Wrócił do władzy dopiero w 1958 r., kiedy Francja przechodziła kryzys polityczny. Wyszedł cało z kilku zamachów na swoje życie i stał się jednym z największych prezydentów w historii Francji. Był zwolennikiem wyposażenia Francji w broń jądrową i jej samodzielności w dziedzinie obronnej, co stało się przyczyną rozdźwięków z innymi przywódcami europejskimi.